Η εδραίωση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

 

Στα πρωτοχριστιανικά χρόνια στη διαδρομή Ιερουσαλήμ* προς Βηθλεέμ μία ευλαβής γυναίκα, η Ικελία ίδρυσε κάθισμα, δηλαδή μικρό ναό, αφιερωμένο στην Παναγία. Εκεί, μεταξύ 13-15 Αυγούστου άρχισε να εορτάζεται η Υπεραγία Θεοτόκος. Η εορτή δεν είχε συγκεκριμένο περιεχόμενο, δηλαδή δεν αναφερόταν σε κάποιο γεγονός της ζωής Της. Ο εκκλησιαστικός συγγραφέας Θεόδωρος Πέτρας στα κείμενα του διασώζει τo όνομα της εορτής «Μνήμη Θεοτόκου». Στα μέσα του 5^ου αιώνα ο Αυτοκράτορας Μαρκιανός έκτισε στη Γεσθημανή μεγαλοπρεπή Ναό προς τιμήν της Παναγίας. Το 460, έτος θανάτου του Αυτοκράτορα Μαρκιανού, άρχισε να εορτάζεται στις 15 Αυγούστου, στον Ναό στη Γεσθημανή, η Κοιμήση της Θεοτόκου. Η εορτή «Μνήμη Θεοτόκου» που ετελείτο στο κάθισμα προς τη Βηθλεέμ εξαλείφθηκε με την πάροδο του χρόνου. Στα  τέλη του 6^ου αιώνα ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος επισημοποίησε, με διάταγμα, τη 15^η Αυγούστου ως ημέρα εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου σε όλη τη Βυζαντινή  Αυτοκρατορία.

*Κατά την παράδοση εκεί σταμάτησε η Παναγία, για να ξεκουραστεί, καθώς πήγαινε για να απογραφεί στη Βηθλεέμ μαζί με τον Άγιο Ιωσήφ.