Η Κοίμηση και η Μετάσταση της Υπεραγίας Θεοτόκου

 

«Ω του παραδόξου θαύματος! Η Πηγή της Ζωής εν μνημείω τίθεται και κλίμαξ προς τον Ουρανόν ο Τάφος γίνεται, ευφραίνου Γεσθημανή το της Θεοτόκου, το άγιον τέμενος»¹

 

Η Κυρία Θεοτόκος, ως γνωστόν κατά το Ιωάννην Ευαγγέλιο², μετά τη Σταύρωση του Υιού Της έμενε στο σπίτι του αγαπημένου Του μαθητή, στη Γεσθημανή. Στα 59 Της έτη, έφθασε η ώρα της εκδημίας Της. Τρεις ημέρες από τον θάνατό Της, δέχθηκε επίσκεψη από Άγγελο Κυρίου³. Ο Άγγελος Της πρόσφερε ένα κλαδί φοινικιάς που θεωρείται σύμβολο νίκης και Της ανήγγειλε την επικείμενη Κοίμηση Της. Εκείνη στο άκουσμα αυτής της είδηση χάρηκε, διότι ποθούσε να συναντήσει το αγαπημένο Της παιδί. Μετά την εμφάνιση του Αγγέλου, η Παναγία πήγε στο Όρος των Ελαιών για να προσευχηθεί⁴, καθώς προχωρούσε τα δένδρα έσκυψαν και Την προσκύνησαν. Παρακάλεσε με θέρμη τον Χριστό να έρθει ο Ίδιος να παραλάβει την ψυχή Της και να μη στείλει τους Αγγέλους Του να Την πάρουν. Επέστρεψε στην οικία Της, την ευπρέπισε και τη φωταγώγησε και μοίρασε τα ενδύματά Της στις δύο χήρες γειτόνισσές Της που Την πρόσεχαν. Ετοίμασε τα της κηδείας Της και κάλεσε να έρθουν κοντά Της συγγενείς και φίλους.

Οι Απόστολοι μεταφέρθηκαν με θαυμαστό τρόπο, επάνω σε νεφέλη, από τα πέρατα της υφηλίου όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο της Δικαιοσύνης, στη Γεσθημανή. Εκεί παρςβρέθηκαν ο Διονύσιος ο Αεροπαγίτης, ο Ιερόθεος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και ο Απόστολος Τιμόθεος. Η Δέσποινα του κόσμου αφού τους νουθέτησε, ξάπλωσε στην επιθανάτια κλίνη Της που την είχε ανθοστολίσει η Ίδια και παρέδωσε το πνεύμα. Οι Απόστολοι ανέπεμψαν ευχές και έψαλλαν θρηνώδη ύμνους. Μπήκε στον οίκο Της ο Χριστός, φίλησε τους Μαθητές Του και έπειτα πήρε την παναγνή ψυχή της Μητέρας Του. Τον Κύριο και την ψυχή της Κυρίας Θεοτόκου συνόδευαν στρατιές Αγγέλων που έψελναν δοξαστικές ωδές. Οι Απόστολοι μετέφεραν το άψυχο σώμα της Μαρίας από την οικία Της στο Μνημείο που είχε προοριστεί για να ενταφιαστεί. Τους ακολουθούσαν πολύς κόσμος κρατώντας αναμμένες λαμπάδες. Καθώς προχωρούσε η πομπή, ένας ασεβής Εβραίος, εν ονόματι Ιεφωνίας, επιχείρησε να βεβηλώσει το σκήνωμα της Παναγίας. Στην προσπάθειά του αυτή του κόπηκαν τα χέρια. Ύστερα από αυτό το γεγονός μετανόησε και επανήλθαν τα μέλη του στη θέση τους. Οι Απόστολοι ενταφίασαν τη Μητροπάρθενο Μαριάμ και κάθισαν γύρω από το Μνημείο.

Τρεις ημέρες μετά την Ταφή της Αειπάρθενου, έφθασε αργοπορημένος ο Απόστολος Θωμάς. Ζήτησε από τους συμμαθητές του να ανοίξουν τον Τάφο για να προσκυνήσει τη Θεοτόκο. Μόλις τον άνοιξαν διαπίστωσαν ότι ήταν άδειος. Η Παναγία μας «Μετέστη προς τη Ζωήν»⁵.
Αξίζει να σημειωθούν δύο σημαντικά πράγματα. Το σώμα της Υπεραγίας Θεοτόκου μετά την Κοίμησή Της παρέμεινε άφθορο. Η Μετάσταση Της είναι προάγγελος της δικής μας Ανάστασης στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

Ελπίδα Τζίβα
Θεολόγος

 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

1.     Από τον Μέγα Εσπερινό της εορτής

2.     Ιω. 19, 26-27

3.    Λέγεται ότι ήταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, όμως αυτό δεν μπορεί να εξακριβωθεί

4.     Εκεί προσευχόταν και ο Χριστός

5.     Από το Απολυτίκιο της εορτής

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

 

Μητρ. πρ. Πειραιώς Καλλινίκου Καρούσου Η Παναγία η Μητέρα του Κυρίου εκδ. Χρυσοπηγή
Μητρ. Διοκλίας Καλλίστου Ware Το Έσχατο Μυστήριο εκδ. Εν πλω
Γ.Ν Φίλια Οι Θεομητορικές Εορτές στη Λατρεία της Εκκλησίας εκδ. Γρηγόρη